DE LAATSTE DAG IN AFRIKA - OVERPEINZING

Dag 29: Zondag 25/11: COTONOU - PARIJS

Het Benin Marina hotel waar we verblijven is prachtig. Vier sterren. Of misschien wel vijf of zes. Pure luxe voor ons die de laatste vier weken enkel very basic hebben doorgebracht. In de lobby zit een pianist het beste van zichzelf te geven.

We komen op de kamer en ik inspecteer onmiddellijk de badkamer. Wat zie ik: wc, lavabo met marmer, bad en douche met wel 2 kranen: zowel koud als WARM water mogelijk. Er liggen zelfs ZEVEN (!) handdoeken klaar in alle formaten. Er staat een mandje met allerlei potjes doucheschuim en shampoo enzo. Als je vier weken primitief geleefd hebt, weet je heel effe niet meer waar je het hebt als je dat allemaal vindt. Ik heb dat mandje wel driemaal uitgeladen en terug ingeladen...

Een heel groot bed met propere kraakWITTE lakens, een tv, radio, jawel zelfs telefoon op de kamer. Ik wist bijna niet meer dat dit allemaal bestond. Mijn oerinstincten kwamen terug boven en ik heb zowaar op alle knopjes (van de telefoon, radio,...) zitten duwen uit pure adrenaline...

Op de rit hiernaartoe passeren we de slangetempel en een voodootempel. Zondagnacht stappen we op het vliegtuig naar Parijs. Daar wacht een bus ons op om ons naar Brussel-Zuid te vervoeren. Daar zullen we de trein nemen naar Mechelen en vervolgens de Lijnbus naar Beerzel...

Touareg Trail 2007 zit er op. Het is gedaan. Finito. Het was een geweldige ervaring. We hebben heel veel mentale bagage uit Afrika meegebracht en zijn psychisch weer een stuk rijker geworden.

Ik wil dan ook graag mijn ouders bedanken omdat ze me laten gaan hebben en om mijn zoontje zo goed te willen opvangen (ook bedankt aan de papa natuurlijk!). Idem voor Peter en zijn ouders. Bedankt aan onze familie en vrienden voor de aanmoedigingen en morele steun en aan iedereen die het leuk vond onze weblog mee te lezen. Bedankt ook Dieter (Pétré - CQS, onze sponsor) om ons financiëel wat bij te springen. Ook dank aan de volledige Touareg Trail organisatie: alles was in orde, we hebben geen problemen ondervonden. En ten slotte een heel groot dankwoord aan Gert Duson omdat hij ooit het sublieme idee heeft gehad om met een 2pk doorheen Afrika te cruisen en ons nu de mogelijkheid gegeven heeft dat zelf te kunnen ervaren!! Een heel dikke gemeende merci voor jullie allemaal!!!

Nog enkele bedenkingen van dingen die ik me nog heel lang zal herinneren:

* De pikzwarte, stikdonkere nachten met duizenden fonkelende heldere sterretjes aan de hemel.

* Het geluid van de absolute stilte in de woestijn. In de woestijn hoor je NIETS. Geen vogels, geen vliegtuigen, absoluut niets. Dat geluid heb ik nog nooit eerder ervaren en het zal onmogelijk zijn om dat thuis terug te vinden.

* De honderden lachende gezichten van de kinderen naast de wegen die naar ons wuifden. Ze lachten, zwaaiden, zongen, ...

* De vele verschillende landschappen die Afrika te bieden heeft (bergen - woestijn - zandduinen - zee, ...).

* In Afrika heerst er overal complete CHAOS. Ze hebben nergens een systeem voor, alles gebeurt wel als het gebeurt en op de manier zoals het op dat moment past. T.A.B. (That's Africa Baby), een afkorting die we heel vaak te horen hebben gekregen en ook zelf vaak gebruikt hebben. Alles komt ook wel weer goed in Afrika. Je weet alleen nooit wanneer of hoe. Overal moet je wachten, heel veel formulieren invullen, je wordt onderweg voortduren gecontroleerd (paspoorten, ondervragingen,...). Maar ik heb mezelf vaak afgevraagd: waarom toch? Slechts één antwoord: T.A.B. ...

* De Afrikaanse mentaliteit: traag, veelal corrupt. We zullen hen nooit (helemaal) begrijpen en we zullen hen nooit kunnen veranderen...

* De leuke bivaks die we gemaakt hebben (op het strand, in de woestijn, in de jungle...).

* Touareg Trail was een sublieme ervaring.

********* EINDE *******************