CQS BELGIUM

Eindejaars verlof

2009-06-04T01:56:00.000-07:00

Wij zijn met verlof van vrijdag 25 december 2009 t.e.m 4 januari 2010

Dieter over de DS en restauratie in De Standaard-biz

2009-02-17T03:33:00.000-08:00

"Ook van Dieter Pétré zul je geen slecht woord over de wagen horen. Zijn vader en grootvader reden ermee, hij werd ermee uit het moederhuis opgehaald en op zijn achttiende verjaardag kreeg hij zijn eerste DS, een cadeau van zijn vader.

Vandaag baat hij in Lubbeek een restauratiegarage voor Citroënwagens uit, de Citroën Quality Service. Pétré: ,,Van jongs af aan begon ik te restaureren en te verzamelen. Ik herinner me nog het gezoem van de motor als vader met zijn DS thuiskwam, de deining die ik voelde als ik achterin zat. Sommige kinderen worden daar misselijk van, maar ik niet. De DS werd een passie, of beter nog, een virus: Citrofilie . Na drie jaar als advocaat gewerkt te hebben, liep ik twee mensen tegen het lijf met dezelfde ziekte. We waagden onze kans.'' Bijna drie jaar geleden breidde hij zijn activiteiten uit naar het voormalige Joegoslavië, waar negen mensen in een atelier voor hem Citroëns restaureren."

lees verder in de Standaard-biz

Dieter Petré op StuBru

2009-02-09T04:45:00.000-08:00

Interview op Mekka / StuBru over de DS:
http://www.citroparts.com/dietercqs.mp3

Hoe injecteer je een 2 PK?

2009-01-13T05:12:00.000-08:00

GROEP T-ingenieurs ontwikkelen hoogwaardige injectiekit

GROEP T heeft iets met auto’s. Niet alleen met futuristische exemplaren als de zonnewagens of de Vision, de auto van de 21ste eeuw. De Leuvense hogeschool stort zich ook op de oldtimers. Een van de toppers in deze categorie is de “deux chevaux”, de geit voor alle werk. Daarvan werden er gedurende 42 jaar 5 miljoen exemplaren gebouwd. In de Benelux, Duitsland en Frankrijk rijden er nog altijd meer dan 12.000 exemplaren rond. Hiervoor ontwikkelden GROEP T-ingenieurs een compleet nieuw ontstekings- en injectiesysteem. Initiatiefnemer en coach, dr. ir. Geert Waeyenbergh geeft tekst en uitleg.

lees meer over onze samenwerking met GROEP T

DE LAATSTE DAG IN AFRIKA - OVERPEINZING

2007-11-27T08:01:00.000-08:00

Dag 29: Zondag 25/11: COTONOU - PARIJS

Het Benin Marina hotel waar we verblijven is prachtig. Vier sterren. Of misschien wel vijf of zes. Pure luxe voor ons die de laatste vier weken enkel very basic hebben doorgebracht. In de lobby zit een pianist het beste van zichzelf te geven.

We komen op de kamer en ik inspecteer onmiddellijk de badkamer. Wat zie ik: wc, lavabo met marmer, bad en douche met wel 2 kranen: zowel koud als WARM water mogelijk. Er liggen zelfs ZEVEN (!) handdoeken klaar in alle formaten. Er staat een mandje met allerlei potjes doucheschuim en shampoo enzo. Als je vier weken primitief geleefd hebt, weet je heel effe niet meer waar je het hebt als je dat allemaal vindt. Ik heb dat mandje wel driemaal uitgeladen en terug ingeladen...

Een heel groot bed met propere kraakWITTE lakens, een tv, radio, jawel zelfs telefoon op de kamer. Ik wist bijna niet meer dat dit allemaal bestond. Mijn oerinstincten kwamen terug boven en ik heb zowaar op alle knopjes (van de telefoon, radio,...) zitten duwen uit pure adrenaline...

Op de rit hiernaartoe passeren we de slangetempel en een voodootempel. Zondagnacht stappen we op het vliegtuig naar Parijs. Daar wacht een bus ons op om ons naar Brussel-Zuid te vervoeren. Daar zullen we de trein nemen naar Mechelen en vervolgens de Lijnbus naar Beerzel...

Touareg Trail 2007 zit er op. Het is gedaan. Finito. Het was een geweldige ervaring. We hebben heel veel mentale bagage uit Afrika meegebracht en zijn psychisch weer een stuk rijker geworden.

Ik wil dan ook graag mijn ouders bedanken omdat ze me laten gaan hebben en om mijn zoontje zo goed te willen opvangen (ook bedankt aan de papa natuurlijk!). Idem voor Peter en zijn ouders. Bedankt aan onze familie en vrienden voor de aanmoedigingen en morele steun en aan iedereen die het leuk vond onze weblog mee te lezen. Bedankt ook Dieter (Pétré - CQS, onze sponsor) om ons financiëel wat bij te springen. Ook dank aan de volledige Touareg Trail organisatie: alles was in orde, we hebben geen problemen ondervonden. En ten slotte een heel groot dankwoord aan Gert Duson omdat hij ooit het sublieme idee heeft gehad om met een 2pk doorheen Afrika te cruisen en ons nu de mogelijkheid gegeven heeft dat zelf te kunnen ervaren!! Een heel dikke gemeende merci voor jullie allemaal!!!

Nog enkele bedenkingen van dingen die ik me nog heel lang zal herinneren:

* De pikzwarte, stikdonkere nachten met duizenden fonkelende heldere sterretjes aan de hemel.

* Het geluid van de absolute stilte in de woestijn. In de woestijn hoor je NIETS. Geen vogels, geen vliegtuigen, absoluut niets. Dat geluid heb ik nog nooit eerder ervaren en het zal onmogelijk zijn om dat thuis terug te vinden.

* De honderden lachende gezichten van de kinderen naast de wegen die naar ons wuifden. Ze lachten, zwaaiden, zongen, ...

* De vele verschillende landschappen die Afrika te bieden heeft (bergen - woestijn - zandduinen - zee, ...).

* In Afrika heerst er overal complete CHAOS. Ze hebben nergens een systeem voor, alles gebeurt wel als het gebeurt en op de manier zoals het op dat moment past. T.A.B. (That's Africa Baby), een afkorting die we heel vaak te horen hebben gekregen en ook zelf vaak gebruikt hebben. Alles komt ook wel weer goed in Afrika. Je weet alleen nooit wanneer of hoe. Overal moet je wachten, heel veel formulieren invullen, je wordt onderweg voortduren gecontroleerd (paspoorten, ondervragingen,...). Maar ik heb mezelf vaak afgevraagd: waarom toch? Slechts één antwoord: T.A.B. ...

* De Afrikaanse mentaliteit: traag, veelal corrupt. We zullen hen nooit (helemaal) begrijpen en we zullen hen nooit kunnen veranderen...

* De leuke bivaks die we gemaakt hebben (op het strand, in de woestijn, in de jungle...).

* Touareg Trail was een sublieme ervaring.

********* EINDE *******************

Nacht van de dekadentie

2007-11-24T16:00:00.000-08:00

Dag 28: Zaterdag 24/11: GRAND POPO - COTONOU (81 km)

Vandaag verlaten we het aards paradijs om naar Cotonou te rijden; onze laatste Afrikaanse bestemming. Na de brunch en een groepsfoto zijn we op pad. Het laatste stuk tarmac. De laatste Afrikaanse piste. Rode / gele zandpiste langs de zee…. Mooi, mooi, mooi.
In Cotonou blijven onze wagens staan en worden ze later op de boot gezet. Wij nemen morgenavond het vliegtuig naar Parijs.
Vanavond gaan we voor absolute luxe: we slapen in het Benin Marina Hotel (Sheraton) en dat is echt wel de max!
Vanavond lekker eten en dan groot feest op het strand. Er zijn weer heel wat genodigden. Drinken en eten, dat is alles wat we vanavond nog doen. Weer een Touareg Trail ten einde. Weer een enorme ervaring rijker. Ik ga nu eerst mijn zwembroek aandoen en dan spring ik in het zwembad… De rest van het verhaal horen jullie hier nog wel!
Groetjes,
Peter & Tania